• AGROTURYSTYKA • SCHRONISKA • HOTELE • KWATERY PRYWATNE • PENSJONATY •
• ZIELONE SZKOŁY • Z CZWORONOGIEM • SANATORIA • DOMY WCZASOWE • POLA NAMIOTOWE/KEMPINGI •
• KONIE • RYBY • GRZYBY • ROWERY • NARTY • GRANICE • PKS • STRONA GŁÓWNA •
|
Sudecka Jaskinia "Solna Jama"
Solna Jama to jedna z mniejszych jaskiń sudeckich, ale znana już od dawna. Powstała ona w niedużej soczewie marmuru, odznaczającego się niebieskim i czerwonym żyłkowaniem oraz strukturą ziarnistą i listkowaną. Zalicza się do najodporniejszych na Ziemi Kłodzkiej i był kiedyś eksploatowany. Działalność ta odsłoniła wejście już w XVIII w. Jej nazwa powstała wskutek fantazji ludowej, która widziała tu ponoć owce liżące skałę w przekonaniu, iż jest to sól. Ale trafniejsze zdaje się być przypuszczenie, iż niemiecka forma powstała przez zniekształcenie Gór Działowych, tj. Granicznych, w których leży. W istocie więc powinna się ona nazywać Działowa Jama. Jaskinię można zwiedzić. Od wgłębienia prowadzi obszerna nisza, 10 metrów na zachód, przekształcająca się w wąską szczelinę. Następnie skręca ona w prawo. Po chwili ukazuje się pokaźna komora o wymiarach: 4 m szerokości, 5 m długości i do 2.5 m wysokości. Na jej dnie utworzyło się jeziorko.
KILKA FAKTÓW Z HISTORII ORAZ BIOLOGII:
|
W roku 1920 zwiedził ją zoolog Arndt. Podaje on długość jaskini na 4 metry. W jeziorku na końcu znalazł on studniczka, którego Schellenberg oznaczył później jako Niphargus tatrensis tatrensis, a prócz tego nieco owadów. W roku 1926 Pateff opisał korzenionóżki (Rhizopoda) znalezione w zbiorniku wody w jaskini. W roku 1926 zwiedził jaskinię Seidel w poszukiwaniu za zimującymi nietoperzami, których jednak nie znalazł. W roku 1935 Dittrich podaje dość dokładny opis jaskini, z którego wynika, że dostępny był wówczas tylko prosty korytarz za otworem, dalsze przejście zaś zapełnione było namuliskiem.
Przypuszczać należy, że jeszcze w latach trzydziestych XX wieku jaskinia została odczyszczona i tym samym powiększona do obecnego stanu. Jeziorko na końcu groty, które przy dawnym jej zasięgu było periodyczne, teraz zapewne jest stałe. W roku 1936 Stammer opisał obfitą faunę wodną jaskini. W roku 1939 Stach zajmuje się szczegółowo owadami bezskrzydłymi znalezionymi w jaskini. We wstępie do jego pracy Pax opisuje dzieje poznania jaskini, jej morfologię i faunę. Już w latach powojennych ukazał się szereg dalszych prac Stacha wzmiankujących o faunie owadów bezskrzydłych jaskini. Temperatura wody zmierzona przez K. Kowalskiego 24.10.1954 roku wynosiła 6,8°C. Natomiast Pax podaje temperaturę wody 5,1°C. Można zatem na razie przyjąć, że temperatura wody zmienia się tam prawdopodobnie w granicach przynajmniej 5-7°C.
